Triathlon XL Gérardmer (Stefanie)

Zaterdag 1 september, eindelijk stond ik nog eens aan de start van een wedstrijd! Ik werd op de triathlon van Gérardmer 8ste vrouw, 80ste overall, in een tijd van 5u15m21s en in een stevig deelnemersveld!

Het is best wel een moeilijk seizoen. Van november tot half april heb ik maar zeer weinig kunnen trainen en soms enkele weken gewoon niet door mijn studies: portfolio’s, eindexamens, presentaties, sollicitaties… het bleef gewoon maar komen. In april verloor ik puur van de stress op enkele weken tijd 4 kilo en het duurde weer enkele weken voor ik me een beetje energiek voelde. Zoiets had ik nog nooit meegemaakt! Ik ben ongelooflijk blij dat ik ondertussen afgestudeerd ben, want zelfs met een voltijdse job kon ik gestructureerder en meer trainen dan in die twee laatste jaren van de studies geneeskunde. In mei werd in de triathlons van Bilzen en Obernai duidelijk dat het niet goed zat met de vorm. We planden een lang trainingsblok met voornamelijk basistraining. Misschien, als alles goed zou gaan, zou ik wel starten in de powertriathlon van Aarschot. Maar begin juli geraakte ik plots (na twee jaar zonder blessures) geblesseerd aan de enkel, en kon ik niet lopen of pijnvrij bergop fietsen. Bizar, omdat we enorm voorzichtig waren geweest. Tja, al snel nam ik de beslissing om enkel nog in Gérardmer te starten (als het ging) en alles op Ironman Hawaii te zetten.

Opgelucht en blij stond ik dan ook aan de start van de XL triathlon te Gérardmer. Eindelijk een wedstrijdje! Ik had drie degelijke loopweken gehad en ik had in Polen en Tjechië enkele fietstochten met hoogtemeters gedaan. Daar moest ik het maar mee doen. Er werd ook niet volledig getaperd voor deze wedstrijd, daar had ik, met het oog op Hawaii, immers geen tijd voor.

Op wedstrijddag was het bewolkt en koud in Gérardmer, tien graden bij de start, maar het was gelukkig wel droog. Meer dan 1000 deelnemers, één gezamenlijke start, het was nog eens lekker ouderwets drummen…. Voor het eerst in al die jaren, had ik problemen met mijn zwembril, drie keer moest ik me op mijn rug leggen om een volgelopen bril leeg te maken. Om het zwemmen nog lastiger te maken, kreeg ik problemen met mijn ademhaling. Koude lucht en inspanningsastma, het blijft een probleem. Even watertrappelen, schoolslag zwemmen, shit, het ging toch niet nu al gedaan zijn? Niet panikeren, rustig blijven, ritme zoeken. Gelukkig kwam ik erdoor en zat ik na het zwemmen nog in de wedstrijd.

De spectaculaire inzinking in 2010 hier en het gebrek aan intensieve trainingen indachtig, deden me beslissen om met de rem op en gecontroleerd te fietsen.. Het fietsparcours is prachtig! Verkeersvrij, hellingen en prachtige afdalingen die elkaar zo snel opvolgen dat er weinig gestayerd wordt (maar toch twee PRO vrouwen gezien met een vaste AG man die samenfietsten, tja). Ik heb ooit beweerd dat er op dit parcours maar 2 of 3 keer geremd moet worden. In de derde ronde had ik terug door hoe dat moest 🙂 . Het fietsen ging goed en gecontroleerd. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik me aan het opblazen was.

Toch stapte ik met een klein hartje van de fiets voor de drie looprondes van 7km rond het meer. Hoe zouden de benen nog aanvoelen na de beperkte klimtrainingen? Gelukkig viel dit heel goed mee. Ik zocht een degelijk looptempo waarvan ik dacht dat ik het 21km zou volhouden. Dat tempo werd al snel gebroken door enkele hindernissen: de strand- en tevens finish zone bestond uit drie op elkaar volgende, steile, houten bruggen en een lang houten ponton over het water. Nog een beetje hoger en een strobaal hier en daar en het zou een XTerra finish kunnen zijn! Ik denk niet veel na terwijl ik loop, maar op het einde van de tweede ronde, pikte het toch wel een beetje toen ik besefte dat ik die houten monsters in totaal vier keer moest nemen! Ook daarbuiten is het loopparcours uitdagend door de hoogtemeters. Ik kon aan een degelijk tempo blijven lopen en op het einde zelfs nog versnellen, waarbij ik enkele atleten opraapte die wel een inzinking kenden.

Met een grote glimlach kwam ik over de meet! Dit had ik zo hard gemist! Ik was tevreden met het gevoel en de tijden, waarbij de nummers 5 tot 9 echt heel dicht bij elkaar zaten. Ik denk wel dat ik hier beter kan presteren als ik meer specifiek zou getraind hebben op dit soort wedstrijden (gelukkig denkt de trainer dat ook ;-)). Volgend jaar misschien, maar dit jaar heb ik maar 1 prioriteit: het podium van de age group 40-44 halen op de Ironman van Hawaii.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

3uurs MTB en XTerra toer (Frank)

Vrijdag 3 augustus stond een 3 uurs MTB wedstrijd op het Fort van Kessel op het programma.

Ik vind dit wel leuk om te doen, ook al zijn het maar rondjes van een kleine 3km. De organisatie had er een mooi parcours van gemaakt: veel single track , 2 drops waarvan zelfs eentje 1.5m naar beneden, enkele technische passages. Het was mogelijk om als team te starten, maar ik wou solo een 3 uurs intensieve training afwerken. Het was dus zaak om van bij de start te doseren en een zo hoog mogelijk gemiddeld tempo te behalen.

Er stonden 40 ploegen en 40 solo’s aan de start.  Om 18u vertrokken eerst de ploegen en een minuutje later dan wij als solo. Mijn start was goed en ik hing rond de 10de plaats. Het kopgroepje ging wel iets te snel voor mij, dus niets forceren, geconcentreerd blijven en goed drinken en eten. Aan de bevoorrading stond Francis (thanx daarvoor :-)) dus ik had  maar te roepen om een drinkbus of gelleke en hij stond al klaar om het aan te geven.

Na 3u rondjes afhaspelen kwam ik verrassend als 8ste solo binnen. Ik ben hier heel tevreden mee.

Zoals je kan zien op de foto, lag het parcours er door de droogte maar stoffig bij, haha.
IMG-20180803-WA0003
Filmpje van de organisatie: https://www.youtube.com/watch?v=GIKNOdQpJHU

Een paar dagen later vertrokken we op reis voor twee mooie wedstrijden: op 12/8 Xterra Polen & op 18/8 EK Xterra Germany. Het werd een leuke ervaring, avontuur, reis , wedstrijd,…

In Krakau logeerden we in een mooi, volledig ingericht appartementje dat maar op een dikke km van het parkoers lag. Op donderdag verkenden we het MTB parcours. Het bleek een parcours te zijn zoals ik het graag heb!! Veel korte steile klimmetjes, snellere stukken, technische single tracks met veel draaien en keren. De rest van de week was het rusten, eten, rusten,…  Vervelen dus tijdens dat taperen ;-).

Zaterdag de briefing en nummers afhalen nummers, alles klaarmaken en op tijd gaan slapen.
Zondagnamiddag om 14u30 was het dan eindelijk zo ver. Het zwemmen was gelukkig met wetsuit en in een prachtig meer. Dit ging goed. Het MTBen bestond uit 2 rondjes en ik voelde me tot het einde goed. De laatste kilometers een beetje rustiger aan om goed te eten en te drinken, want dit is echt niet evident tijdens het mountainbiken. De trailrun was zeer zwaar met steile klimmen en afdalingen (sommige van de klimmen was gewoon klauteren!). Heel tevreden liep ik over de finish na 3u24m27s als 2de in mijn age group (50-54) en 62ste algemeen.

Filmpje van de organisatie: https://www.youtube.com/watch?v=Sy4DQkrPUZw

De dag na de wedstrijd hebben we kort Krakau bezocht: niet voldoende om al de toeristische trekpleisters van de stad te zien, maar wel voldoende om enkele mooie gebouwen te zien en de sfeer te voelen. Op dinsdag reden we naar Zittau in Duitsland, vlakbij het 3-landenpunt. Daar logeerden we in een trekkershut op een mooie camping op een kleine 200m van de wedstrijdzone. Tegenover onze hut stond Faris Al-Sultan, Hawaii-winnaar en ironman atleet op rust, met vrouw en kindje in een mooie mobilhome. Hij was de gast op deze XTerra wedstrijd en zou in team meedoen. Hij is dan misschien wel gestopt met ironmans op het hoogste niveau, het enige dat we hem hebben zien doen, is trainen!! Het is dan ook een schitterende omgeving, prachtige loopwegen, maar tja, ik moest rusten… Ik verkende wel het fietsparcours nog. De benen deden nog veel pijn, en het werd een heel rustig ritje. Het parcours bestond uit één lange ronde van 36km met 1200hm: pittig en zwaar met lange klimmen en mooie technische afdalingen. Voor een mountainbiker een heel mooi parcours, maar die lange klimmen zijn niet echt mijn ding. Ik ben nu eenmaal geen klimmer, maar ik kan er wel van genieten.

Op zaterdag startten we om 11:33u, 3 minuten na de prof vrouwen en mannen. Het zwemmen was deze keer zonder wetsuit en ging gewoonweg slecht, barslecht. Heel het zwemmen was het vechten tegen anderen en met mezelf, ik kwam dan ook laat uit het water. Stefanie dacht al dat ik platte band had in de wisselzone…. Het mountainbiken was wel genieten, ook al was het afzien. De mooie omgeving en technische stukken deden de kilometers voorbij vliegen. Het lopen was een veel gemakkelijker parkoers dan in Polen. Ik had nog wat energie over en ik kon zonder verval naar de finish lopen. Ik werd algemeen 88ste, 7de in AG, in een tijd van 3u21m58s.

Filmpje van de organisatie: https://www.youtube.com/watch?v=WBN7iPhaUZk

En zo zat plots het tweeluik XTerra wedstrijden en onze vakantie erop. Spijtig, want dit was echt een heel leuke 10-daagse.

Ik was er natuurlijk niet alleen. Stefanie heeft er haar ironman trainingen kunnen afwerken, ook al was het soms schuiven voor de reis- en supporterdagen. Ze was er als goede supporter, steun,… thanx Stefanie.

Troy was ook mee en heeft in Polen de Xterra light meegedaan en gewonnen. In de Xterra Germany is hij gestart bij de groten in de full distance. Hij finishte als 5de in zijn age group. Het was voor hem een goede uitdaging en leerrijke ervaring ;-).

Ik weet nog niet welke wedstrijden ik nog ga doen dit seizoen. Op 1 september zijn we in Gérardmer, waar Stefanie eindelijk nog eens wedstrijd kan doen na blessureleed in juli.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Recreatieve 1/8ste triatlon Beerse

Op zaterdag 28 juli ging ik (Stefanie) supporteren op de recreatieve 1/8ste triatlon van Beerse (500m – 24km – 6km) voor Frank, zijn zoon Troy en mijn broer Tom. Het werd een leuke uitstap met mooie resultaten. Vooral een dikke proficiat aan mijn broer. Hij finishte de wedstrijd in een mooie 1u17′ en dit na amper 2 jaar lopen en 1 jaar triatlon, en zonder enig duursportverleden. Ook een dikke merci aan zijn vrouw Evy, want met twee supporteren is altijd leuker dan alleen!
Ik ben eens benieuwd of mijn drie zussen en mijn mama aan de start zullen staan van de recreatieve wedstrijd in Lille in september. Ze hebben het wel allemaal beloofd…. 🙂 .

En dan hieronder het wedstrijdverslagje van Frank:

Zaterdag 28 juli – 1/8ste Triathlon Beerse, Zeer laat beslist om hier te starten, maar ik heb me wel goed geamuseerd :-). Het was lang geleden dat ik nog eens zo’n korte afstand drafting triathlon meedeed. Achteraf gezien gaat dit me precies wel beter af dan het lange werk!

Ik voelde me de laatste tijd goed op training, die bestond vooral uit een mix van mountainbiken, losfietsen op de koersfiets, eens tempo rijden op de TT-fiets. Die afwisseling doet me goed en ik amuseer me, daar is het tenslotte om te doen.

Ik kwam als 15de uit het water. Dan de fiets op en volle bak knallen. Na 2 van de 4 rondjes had ik enkele atleten opgepikt en konden we een beetje samenwerken. Halfweg hingen we op 7-8-9-10. In een voor mij goede wissel in T2 heb ik er zelfs één atleet achtergelaten;-))). Ik begon direct aan een stevig tempo te lopen, want 5.5km is niet zo ver. Niemand is me voorbij gegaan dus ik was goed bezig. Ik werd mooi algemeen 9de en 1ste H+50 :-), olleeeeeeee.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

BK crosstriathlon: 3de! (Frank)

8/7/2018 – BK cross triathlon Oudenaarde

Na een teleurstellende XTerra Namen ( ziek ) was de motivatie er terug om een degelijk BK te doen.
Specifieke voorbereidingen via trainingen op de mijnterril van Beringen, offroad parcours in Terhagen, MTB Toertocht Oud-Heverlee en ook kilometers maken op de TT fiets.

Op zaterdag trokken we al naar Oudenaarde om rustig een deel van het fietsparkoers te verkennen. We overnachtten in een trekkershutje op de camping in Kluisbergen.
Zondag ochtend op tijd opstaan , goed ontbijt met bokes confituur en pannenkoeken, en koffie natuurlijk. Ik voelde me veel beter dan 4 weken geleden, en had voor de wedstrijd al lachend gezegd dat podium het doel was 😉 !

Normaal was de start om 11u maar omdat er geen redders waren, werd de start uitgesteld tot 11:45u. Ondertussen was het al vollenbak zon, dus probeerden we in de schaduw te zitten. Niet leuk dat wachten, en eigenlijk een eerste negatief punt voor de organisatie die nog een aantal steken zou laten vallen.

start

Eens in het water, was het wel zalig. De temperatuur was zeker 25° en dus een zwembeurt zonder wetsuit. Toch ging het redelijk goed, ik kwam niet vermoeid en redelijk goed uit het water.
exit_zwem

De wisselzone lag 500m verderop, amai, dat was een eindje lopen. De MTB op voor een 34km pittig rondje met de koppenberg erin. Redelijk snel in het begin hoorde ik mijn achterband deels afgaan. Gelukkig deed het produkt in mijn tubeless banden zijn werk en kon ik met een halve platte band richting Koppenberg verder rijden. Een paar keer heb ik de velg van mijn wiel op de beton of kasseien horen knallen, maar gelukkig zonder zware gevolgen! Volgende keer toch maar een CO2 bommeke meenemen.

Ik had een goed gevoel en dacht steeds: ‘niet opblazen want het lopen komt er nog aan’. Bij de start van het lopen (11km relatief vlakke trail loop in twee ronden), riep Stefanie dat de eerste en de tweede in mijn leeftijdscategorie juist voor mij weg waren!
Loop
De warmte (tot 30 graden) begon toch door te wegen maar ik kon direct een mooi tempo lopen. Na de eerste ronde kwam ik als 2de door. Maar in de tweede ronde zo ongeveer op kilometer 8 à 9, kreeg ik mijn klopje: de benen wilde niet meer mee. De laatste kilometers waren afzien en doorbijten. Echt lopen was het niet meer en helaas heeft iemand van mijn leeftijdscategorie me daar nog voorbij gelopen. Ik kwam als 3de 50+ binnen en mag hier zeker tevreden over zijn. Mijn doel ‘podium’ gehaald  🙂
podium

Uitslag : alg 23ste en 3de 50+

Tijden :  16:54 / 1:26 / 51:08 = 2:38:52

Voila nu eerst een weekje recupereren. Daarna volgt de voorbereiding op XTerra Polen (12/8) en XTerra Duitsland (19/8). Tussendoor waarschijnlijk nog een kwarttriathlon en een 3uurs MTB wedstrijd.

Gr,
Frank

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

XTerra Namen (Frank)

Eerste grote wedstrijd van het jaar op zondag 9/6/2018: de Xterra Belgium 🙂

Een super mooie en heel zware wedstrijd op de ‘Citadel van Namen’ met ongeveer 700 atleten aan de start .

Afstanden : 1500m zwemmen in de Maas / 38km met +1000hm op MTB / 10km trail loop met 350Hm. Pittig mag je dit zeker noemen!

Na een weekje taper dacht ik er klaar voor te zijn maar mijn lichaam besliste er anders over, diarree en een leeg gevoel maakten er een zware dag van.

Tijdens de opwarming zei ik al tegen Stefanie: ‘neen dit wordt niet mijn dagje!’

Het zwemmen ging nog, maar ja zwemmen is nu éénmaal niet mijn ding en ik ben er ook niet mee bezig om hier nog veel progressie te maken. Dan de MTB op klimmen naar de citadel en daar kon het beginnen: 2 rondjes met steile klimmen en pittige afdalingen, op het einde een afdaling langs het downhill parcours, waauw, fantastisch ;-)! Ronde 1 ging nog redelijk goed maar tijdens ronde 2 kreeg ik buikkrampen en voelde ik me leeg lopen. Tijdens het lopen werd het nog erger, buikkrampen, moeten wandelen en 2 keer de bosjes in. Ik dacht regelmatig aan stoppen maar ja, we zijn hier nu dus verder doen.

Na een heel trage 10km ( ik denk dat ik in mijn leven nog nooit zo een trage tijd heb gelopen) eindelijk die finish….

Uitslag : alg 222ste en 7de +50j

Nu eerst mijn lichaam een beetje laten bekomen en uitzieken en daarna me klaarmaken voor de volgende race: 8 juli BK cross triathlon in Oudenaarde.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Doornik, Bilzen, Charleroi en Obernai: een hele boterham!

Op 1 mei stond ik na een jaar afwezigheid opnieuw aan de start van het BK ploegentriathlon in Doornik. Zo’n BK ploegentriathlon is altijd wel speciaal: er is natuurlijk de strijd om de nationale titel, maar voor de meesten is het vooral de eerste triathlon van het jaar, de eerste test en een gezellig terugzien van kameraden na een lange winter.
Dit jaar stond ik aan de start met 3MD ploeggenoten Frauke Timmerman en Mieke Suys. Tijdens het losfietsen, bespraken we kort hoe we de wedstrijd zouden aanpakken. We hadden er duidelijk zin in.
In het zwemmen moesten Mieke en ik ons een beetje inhouden, én zwommen we dan ook nog eens een omweg rond boeien die blijkbaar niet tot het parcours hoorden. Spijtig van de verloren tijd. In het fietsen kon ik me helemaal uitleven met Frauke en Mieke in mijn wiel. Alleen achter de bochten moest ik me telkens een beetje inhouden. Het gevolg van het sterk overwicht aan non-drafting wedstrijden in Vlaanderen?? We zetten de 2de fietstijd neer. In het lopen hadden we hetzelfde niveau en konden we een mooi tempo houden. En zo finishte 3MD-ladies op een 6de plaats op dit BK, niet slecht met onze gemiddelde leeftijd van 37 jaar ;-)!
01_Doornik Stef 01

Mijn eerste grote test werd Bilzen 111 (1km zwemmen – 100km fietsen – 10km lopen) op 13 mei. Het vlakke parcours betekent dat ik stevig uit mijn comfortzone moet komen, maar zo vroeg op het seizoen vind ik dat eigenlijk wel ideaal. Ik had een goede zwem en kwam als tweede uit het water. Vorig jaar had Sarissa De Vries (een Nederlandse prof triatlete) nog 1’30” voorsprong, dit jaar was het 15” minderJ. Maar op de fiets ging het helemaal fout. Al na 10km voelde ik dat er geen power in mijn benen zat, mijn kuiten liepen vol en mijn heupbuigers reclameerden meermaals. Het kwaliteitsvolle volwiel dat ik via DEWA sport kon gebruiken, werd aan de tempo’s die ik reed, eerder een last dan een zegen. Het was lang geleden dat ik me op de fiets zo slecht voelde en ik was dan ook blij dat ik kon beginnen lopen. Gelukkig lag ik nog in 2de positie na het fietsen en kon ik deze ook houden tot de finish. Het lopen ging eigenlijk wel goed en was zelfs een minuutje sneller dan vorig jaar. Tweede plaats, ik tekende ervoor voor de start, maar had toch wel op een betere prestatie gehoopt.

Drie weken en enkele stevige fietstochten later (3 juni), stond ik aan de start van de halve triathlon van Obernai in de Elzas, Frankrijk. Een waanzinnig mooie triathlon en nu al staat deze op mijn verlanglijstje voor volgend jaar! Wat een mooie trainingsomgeving ook: de Vogezen vlakbij, de vallei van de Rijn voor de vlakke lopen en fietstochten, een zwembad en piste in Obernai. Zouden ze een dokter nodig hebben in Obernai, vraag ik me dan af??
Ook al was de wedstrijdorganisatie en de omgeving subliem, helaas werd het ook hier een lijdensweg op de fiets. Het zwemmen (2,1km) in het mooie meertje van Benfeld ging wel nog goed. Het fietsparcours (82km) bestond eerst uit 11 vlakke kilometers, daarna enkele kleinere klimmetjes gevolgd door een lange klim van 5km aan 8% gemiddeld (volgens de organisatoren). Nadien een lange afdaling met nog enkele kleine knikskes bergop in. Al in de vlakke kilometers voelde ik dat er geen kracht in mijn benen zat. Volhouden en op mijn kleinste verzetje naar boven. Door mijn goede zwemmen kon ik wel nog als eerste beginnen lopen maar 3 en 4 minuten voorsprong op de nummers 2 en 3 zijn voor mij zo vroeg op het seizoen niet voldoende om de kop te houden in de afsluitende 20km lopen. Het loopparcours was trouwens ook subliem: drie rondes van 6,8km met in elke ronde enkele stevige hellingen en onverharde paden. Op het hoogste punt van de tweede ronde (na 11,2km) werd ik ingehaald door de latere winnares en op 3km van het einde door de vrouw die tweede zou worden. Ik werd dus 3de overall en 1ste D40.

De oorzaak van het slechte fietsniveau van de afgelopen wedstrijden kan zeker deels verklaard worden door een gebrek aan fietskilometers. Het stagejaar geneeskunde van februari 2017 tot januari 2018, gevolgd door grote eindexamens, co-assistentschappen, en verplichte opdrachten, hebben ervoor gezorgd dat ik maar heel weinig heb kunnen fietsen en in het voorjaar geen fietsstage, zelfs geen enkel volledig weekend, heb kunnen doen. Vorig jaar kon ik nog teren op het zeer grote volume aan kilometers die ik in 2016 heb gedaan (met oververmoeidheid en een slecht seizoen als gevolg), maar dit jaar heb ik niets om op te bouwen: geen fietskilometers in 2017 en al zeker niet in 2018. Er werd beslist om voorlopig geen wedstrijden te doen, maar eerst een degelijk trainingsblok af te werken! Ik houd jullie op de hoogte over mijn komende wedstrijdplannen!

Frank deed op zondag 27 mei mee aan de cross triathlon Charleroi, dit op het mooie domein centre aquatique de Marcinelle. Frank vertelt:
De wedstrijd bestond uit 750m zwemmen in een 50m openlucht zwembad, dan 2 rondjes van 10km op een mooi pittig MTB parkoers en als laatste een trail run van 5km.
Ik voel me steeds sterker worden op training en keek dan ook uit naar deze wedstrijd. Eerst het zwemmen , tja zoals steeds mijn minste discipline. Daarna de MTB op en dit ging al veel beter, ik kon toch een aantal atleten inhalen. Het lopen erna was wel afzien maar ik kon mijn tempo aanhouden. Ik werd algemeen 10de en 1ste vet +50 J
Nog 2 weekjes en dan wordt het afzien rond de citadel van Namen voor de ‘Xterra Belgium’.
03_xtri_charleroi

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Voorjaarswedstrijden

Het is hier even stil geweest, maar ik heb het ongelooflijk druk gehad: onze eetdag, enkele examens, veel opdrachten en zware stages, en oh ja, tussendoor ook een (veel te) weinig trainen…. Vandaag eindelijk tijd gehad om een beetje te vertellen over onze voorjaarswedstrijden.

Begin maart deden Frank, Troy en ik  de dubbel crossduathlon Trier op 4 maart en BK crossduathlon Retie op 11 maart.  Trier is een leuke winterwedstrijd. Het mountainbiken is niet technisch, maar wel zwaar met 3 beklimmingen. Ook het lopen is uitdagend met enkele hellingen en trappen. De afstanden (5-24-2,5) zijn ook ideaal zo vroeg op het jaar. In tegenstelling tot vorig jaar was het nu wel nog winter: op zaterdag lag er nog 10cm sneeuw, op zondag was het een modderbrij en vooral ongelooflijk koud. Ik heb nog nooit zo lang op bevroren voeten gelopen na het fietsen :-). Ook de fiets werd elke ronde iets zwaarder! Gelukkig zit het onderhoud en kuisen van de fietsen niet in mijn takenpakket thuis :-). Ik won de wedstrijd bij de vrouwen met 5 minuten voorsprong. Troy deed een enorm goede wedstrijd en werd tweede bij de U23. Frank deed, zoals verwacht, een mindere wedstrijd, maar heeft, ook zoals verwacht, er wel van genoten :-).

De week nadien stond het BK crossduathlon op onze planning. We waren alle drie nog niet gerecupereerd van de zware en koude wedstrijd in Trier, maar bij mij had dit het minste effect op mijn prestatie. Ik won de wedstrijd met een mooie voorsprong, al moet er bij gezegd worden dat van de drie laatste edities van het BK crossduathlon dit de editie met de minste tegenstand was. Ik ben vooral ook tevreden met mijn nieuwe MTB. Eindelijk een 29’er en een MTB waarop ik echt goed zit. Het lukt me nu toch iets beter om bochten te nemen en ik durf meer risico’s nemen. Echt goed zal ik nooit kunnen MTB’en, maar het is wel al een pak plezanter geworden.
Troy en Frank hadden geen goede dag, vermoedelijk zat de wedstrijd in Trier nog te hard in de benen.

Op 22 april deden Troy en Frank hun eerst crosstriathlon. Frank vertelt:

22/04 Triathlon Vert des Fagnes

Voila, seizoen 2018 is nu echt begonnen. Ik heb lang een mindere periode gehad door de twee volledige triathlons in drie maanden vorig najaar. Maar de trainingen beginnen terug goed te gaan en vandaag was mijn eerste triathlonwedstrijd: de offroad triathlon in Spa (500m/ 23km MTB / 5km offroad lopen).

Zaterdagochtend vroeg vertrokken we al. Eerst Stefanie afzetten in het ziekenhuis van Pellenberg waar ze (alweer) een dag opleiding had. Troy en ik konden op zaterdag nog het fietsparcours verkennen: een heel lange klim, snelle afdaling, niet te technisch, en maar op enkele plaatsen een beetje modder. Toch wel een zwaar en pittig parcours. ’s Avonds dan ons typisch pre-race avondeten van rijst, broccoli en kip (of zalm) en nog snel Stefanie ophalen aan het treinstation van Verviers.

Zondagochtend werden Stefanie en ik verwend met een stevig ontbijt klaargemaakt door Troy, thanks :-)!!  Stefanie vertrok dan al snel voor een iets langere fietstocht en wij weg richting race, mooi op tijd om ons rustig klaar te maken .

We startten om 13u50 in reeks 5 waarin de organisatie alle favorieten had gezet, met Troy, Joeri Deleebeeck, Tim van Daele en andere snelle mannen. Yep, ik stond daar ook tussen, maar t zal eerder zijn door onze vraag om in dezelfde reeks te zitten ;-). De 500m zwemmen ging goed. Ik stapte na ongeveer 7min30s uit het zwembad. Op de mountainbike voelde ik me goed en kon ik heel de tijd blijven duwen. Het lopen bestond uit twee rondjes van 2,5km, in elk rondje wat hellingen en quasi alles offroad. De eerste ronde ging nog heel goed maar in de tweede ronde kreeg ik het lastig. Ik moest even het tempo wat laten zakken, maar gelukkig was het op het einde vooral bergaf en was de finish er al snel :-).

Uitslag: Algemeen 16de en 1ste H50+

Ik ben tevreden over mijn wedstrijd en ik voel me sterker en sneller worden. Volgende zaterdag sta ik aan de start van een 3uurs mountainbike wedstrijd. Nu een weekje rustig aan en recupereren.

Gr, Frank

Vandaag, 28 april, startte Frank in een 3-uurs MTB wedstrijd in Heist-op-den-berg ten voordele van Kom op tegen kanker.

Het parkoers bestond uit rondjes van ongeveer 2,5km op en rond het Bergbos en dus hier ook weer pittig. Aan de start stonden een 50 tal ploegen van 2 of 3 man en 40 solo rijders waaronder Frank. 😊

Hij werd algemeen 23ste (met de ploegen) en 5de solo H+40 en was heel tevreden met zijn training! 😊

IMG-20180428-WA0003

Onze volgende wedstrijden zijn voor mij Bilzen 111 op 13 mei en voor Frank een crosstriathlon op 27 mei.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen