Einde seizoen 2019 én 2020 (Stefanie)

Tot mijn grote spijt moet ik hier vertellen dat voor mij seizoen 2019 én seizoen 2020 gedaan zijn.

Op vrijdag 2 augustus ben ik ongelukkig gevallen van de fiets waarbij de drie hamstrings, dat zijn de spieren aan de achterzijde van je bovenbeen, zijn afgescheurd van de zitknobbel. Normaal doet de scheuring zelf ontzettend veel pijn, maar daar herinner ik me niets meer van. Misschien een korte blackout? Wat ik wel onmiddellijk voelde, was dat er iets serieus mis was. Ik had geen controle over mijn rechter been, kon alleen met gestrekt been stappen en had veel pijn aan mijn zitvlak. Verder nog wat schaafwonden op mijn rug en een lastige contractuur in de linker gluteus medius (één van de spieren in je poep). Enkele testjes leerden me dat er geen alarmsymptomen waren en dat stelde me toch wel gerust. Onmiddellijk naar spoed gaan, had weinig zin: een echografie om de spier- en peesschade in te schatten wordt niet gedaan op spoed en geeft bovendien pas een beeld vanaf 48u na het trauma, en een RX zo kort na een val kan een serieuze breuk aantonen, maar geen barstje. Het zou toch ook niets veranderen aan het beleid.

Na een lastig weekend waarin ik, ondanks de pijn, wel veel heb bewogen, liet ik een RX en echografie doen: geen fracturen of barsten, maar wel minstens 1, en mogelijks 2 van de hamstrings totaal afgescheurd. Na wat rondbellen, kon ik op donderdag al voor een NMR en die toonde dus het gevreesde beeld. De terugtrekking van de spieren bedroeg al 4cm. Het enige positieve was dat de zitknobbel zelf niet beschadigd was, en dat ik ben blijven bewegen, zodat de spieren goed doorbloed bleven. Een gewone hamstringsscheur wordt best conservatief (dus zonder operatie) behandeld. In dit geval, en zeker met de ‘gap’ van 4cm, is er wel een indicatie voor een ingreep.

Op woensdag 14 augustus word ik dus geopereerd. Tot dan moet ik veel bewegen om de spieren goed doorbloed te houden en om nu al de juiste bewegingspatronen opnieuw aan te leren. Oefenen is misschien een groot woord: 2 keer per dag 30 minuten fietsen ZONDER weerstand en zonder klikpedalen, lichte actieve stretching van het achterbeen, zeer beperkte oefeningen voor hamstrings en gluteusspieren die nu een deel van de taak van de hamstrings overnemen. Deze oefeningen vragen enorm veel concentratie en na tien keer hiel naar zitvlak brengen in buiklig, zijn de spieren al uitgeput. Tja…

Na de operatie moet ik 2 weken met krukken lopen, zodat alles goed kan vastgroeien. Nadien verwacht ik een revalidatie van meer dan 1 jaar. Pas na 3 maand zal ik opnieuw iets functioneel kunnen doen. En mogelijks wordt mijn rechter been nooit meer zo sterk als mijn linker been. Mijn doelen voor dit jaar: de XTerra Ameland, waar ik sinds half juli voor aan het trainen was, en de Hel van Kasterlee, moeten dus ‘even’ uitgesteld worden.

Ik zal er alles aan doen om zo goed mogelijk terug te kunnen keren in mijn geliefde hobby. In 2006 heb ik al eens een pauze moeten inlassen wegens te veel werk. In de zomer van 2009 keerde ik terug voor triatlonperiode 2 en koos ik voor de lange afstand met als mooiste resultaten de titels van age group wereldkampioen in Hawaii in 2012 en 2013. En dan natuurlijk ook seizoen 2017 waarin ik op elke wedstrijd goed was, en een week na winst in de halve van Deinze ook de age group ironman van Vichy won. En dit alles in combinatie met studies geneeskunde en werk!

Ik hoop om terug te kunnen keren in de triatlon tegen het najaar van 2020. Eerste ironman/full distance van triatlonperiode 3 in 2022? Ik ga dit zeker proberen en ervoor werken, want ik ben nog niet klaar met triatlonnen! Ik ben in ieder geval al super trots om te kunnen melden dat sponsors Veldeman en WCup me zullen ondersteunen bij mijn comeback!

Houd ondertussen ook deze website in het oog. Nu ik even thuis zit, heb ik tijd om die opnieuw wat leven in te blazen en nog verslagen en foto’s van vorige wedstrijden te posten. Ik ga regelmatig ook iets schrijven over de revalidatie, en Frank blijft natuurlijk ook bezig!

En dan nu, fingers crossed voor een superdag in het operatiekwartier op woensdag met het terugvinden van alle pezen, het uitblijven van complicaties na de operatie en een goede revalidatie!
(misschien is het soms toch beter om niet te weten wat er allemaal fout kan gaan :-))

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

23 September ‘Motus crosstriatlon’ in Waasmunster (Frank)

Nu het WK XTerra in Hawaii mijn hoofddoel iss geworden, heb ik een mooi trainingsschema gemaakt voor de afgelopen en komende weken. Maar tja, ik en schema’s…. Even het schema wat aanpassen om op zondag 23/9 een wedstrijdje mee te pakken. En daar heb ik geen spijt van gehad!

De afstanden waren 750m / 24km MTB / 5km trailloop. De organisatie heeft het afgelopen jaar veel moeite gedaan om het parcours mooier en uitdagender te maken en dat is goed gelukt. Zeker omdat het zaterdagavond begon te regenen en het niet gestopt is tot na de wedstrijd. Het gevolg was dat er geen parkoers werd verkend, dat er werd losgelopen in de wetsuit, en dat het parcours er nat, modderig en glad bij lag. Zo werd het veel zwaarder dan vorig jaar. Buitentemperatuur 12 graden, brrr. Het zwemwater was wel nog 18 graden en dat werd dus het warmste moment van de dag 😉

Om 13u ‘knal’ en weg waren we met een 100 atleten. Ik kwam als 6de uit het water na een goed zwemnummer. Eens op de MTB heb ik alles gegeven, ook om warm te krijgen en zo deed ik net geen uur over de 24km fietsen. Na de eerste ronde lopen, riep de speaker om dat ik 3de individueel hing, ‘waauw’, maar ik voelde de achtervolgers komen. In de tweede loopronde heb ik alles gegeven, kei hard afgezien en gepiept. Ik kwam pieredood als 3de individueel binnen, en dat op mijn 51ste en op een korte afstand. Yes yes yes!! Dit geeft vertrouwen voor het WK over vijf weken 🙂

Nu is het een weekje recuperatietraining, zodat ik uitgerust op het vliegtuig naar Hawaii kan stappen!

Motus

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Triathlon XL Gérardmer (Stefanie)

Zaterdag 1 september, eindelijk stond ik nog eens aan de start van een wedstrijd! Ik werd op de triathlon van Gérardmer 8ste vrouw, 80ste overall, in een tijd van 5u15m21s en in een stevig deelnemersveld!

Het is best wel een moeilijk seizoen. Van november tot half april heb ik maar zeer weinig kunnen trainen en soms enkele weken gewoon niet door mijn studies: portfolio’s, eindexamens, presentaties, sollicitaties… het bleef gewoon maar komen. In april verloor ik puur van de stress op enkele weken tijd 4 kilo en het duurde weer enkele weken voor ik me een beetje energiek voelde. Zoiets had ik nog nooit meegemaakt! Ik ben ongelooflijk blij dat ik ondertussen afgestudeerd ben, want zelfs met een voltijdse job kon ik gestructureerder en meer trainen dan in die twee laatste jaren van de studies geneeskunde. In mei werd in de triathlons van Bilzen en Obernai duidelijk dat het niet goed zat met de vorm. We planden een lang trainingsblok met voornamelijk basistraining. Misschien, als alles goed zou gaan, zou ik wel starten in de powertriathlon van Aarschot. Maar begin juli geraakte ik plots (na twee jaar zonder blessures) geblesseerd aan de enkel, en kon ik niet lopen of pijnvrij bergop fietsen. Bizar, omdat we enorm voorzichtig waren geweest. Tja, al snel nam ik de beslissing om enkel nog in Gérardmer te starten (als het ging) en alles op Ironman Hawaii te zetten.

Opgelucht en blij stond ik dan ook aan de start van de XL triathlon te Gérardmer. Eindelijk een wedstrijdje! Ik had drie degelijke loopweken gehad en ik had in Polen en Tjechië enkele fietstochten met hoogtemeters gedaan. Daar moest ik het maar mee doen. Er werd ook niet volledig getaperd voor deze wedstrijd, daar had ik, met het oog op Hawaii, immers geen tijd voor.

Op wedstrijddag was het bewolkt en koud in Gérardmer, tien graden bij de start, maar het was gelukkig wel droog. Meer dan 1000 deelnemers, één gezamenlijke start, het was nog eens lekker ouderwets drummen…. Voor het eerst in al die jaren, had ik problemen met mijn zwembril, drie keer moest ik me op mijn rug leggen om een volgelopen bril leeg te maken. Om het zwemmen nog lastiger te maken, kreeg ik problemen met mijn ademhaling. Koude lucht en inspanningsastma, het blijft een probleem. Even watertrappelen, schoolslag zwemmen, shit, het ging toch niet nu al gedaan zijn? Niet panikeren, rustig blijven, ritme zoeken. Gelukkig kwam ik erdoor en zat ik na het zwemmen nog in de wedstrijd.

De spectaculaire inzinking in 2010 hier en het gebrek aan intensieve trainingen indachtig, deden me beslissen om met de rem op en gecontroleerd te fietsen.. Het fietsparcours is prachtig! Verkeersvrij, hellingen en prachtige afdalingen die elkaar zo snel opvolgen dat er weinig gestayerd wordt (maar toch twee PRO vrouwen gezien met een vaste AG man die samenfietsten, tja). Ik heb ooit beweerd dat er op dit parcours maar 2 of 3 keer geremd moet worden. In de derde ronde had ik terug door hoe dat moest 🙂 . Het fietsen ging goed en gecontroleerd. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik me aan het opblazen was.

Toch stapte ik met een klein hartje van de fiets voor de drie looprondes van 7km rond het meer. Hoe zouden de benen nog aanvoelen na de beperkte klimtrainingen? Gelukkig viel dit heel goed mee. Ik zocht een degelijk looptempo waarvan ik dacht dat ik het 21km zou volhouden. Dat tempo werd al snel gebroken door enkele hindernissen: de strand- en tevens finish zone bestond uit drie op elkaar volgende, steile, houten bruggen en een lang houten ponton over het water. Nog een beetje hoger en een strobaal hier en daar en het zou een XTerra finish kunnen zijn! Ik denk niet veel na terwijl ik loop, maar op het einde van de tweede ronde, pikte het toch wel een beetje toen ik besefte dat ik die houten monsters in totaal vier keer moest nemen! Ook daarbuiten is het loopparcours uitdagend door de hoogtemeters. Ik kon aan een degelijk tempo blijven lopen en op het einde zelfs nog versnellen, waarbij ik enkele atleten opraapte die wel een inzinking kenden.

Met een grote glimlach kwam ik over de meet! Dit had ik zo hard gemist! Ik was tevreden met het gevoel en de tijden, waarbij de nummers 5 tot 9 echt heel dicht bij elkaar zaten. Ik denk wel dat ik hier beter kan presteren als ik meer specifiek zou getraind hebben op dit soort wedstrijden (gelukkig denkt de trainer dat ook ;-)). Volgend jaar misschien, maar dit jaar heb ik maar 1 prioriteit: het podium van de age group 40-44 halen op de Ironman van Hawaii.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

3uurs MTB en XTerra toer (Frank)

Vrijdag 3 augustus stond een 3 uurs MTB wedstrijd op het Fort van Kessel op het programma.

Ik vind dit wel leuk om te doen, ook al zijn het maar rondjes van een kleine 3km. De organisatie had er een mooi parcours van gemaakt: veel single track , 2 drops waarvan zelfs eentje 1.5m naar beneden, enkele technische passages. Het was mogelijk om als team te starten, maar ik wou solo een 3 uurs intensieve training afwerken. Het was dus zaak om van bij de start te doseren en een zo hoog mogelijk gemiddeld tempo te behalen.

Er stonden 40 ploegen en 40 solo’s aan de start.  Om 18u vertrokken eerst de ploegen en een minuutje later dan wij als solo. Mijn start was goed en ik hing rond de 10de plaats. Het kopgroepje ging wel iets te snel voor mij, dus niets forceren, geconcentreerd blijven en goed drinken en eten. Aan de bevoorrading stond Francis (thanx daarvoor :-)) dus ik had  maar te roepen om een drinkbus of gelleke en hij stond al klaar om het aan te geven.

Na 3u rondjes afhaspelen kwam ik verrassend als 8ste solo binnen. Ik ben hier heel tevreden mee.

Zoals je kan zien op de foto, lag het parcours er door de droogte maar stoffig bij, haha.
IMG-20180803-WA0003
Filmpje van de organisatie: https://www.youtube.com/watch?v=GIKNOdQpJHU

Een paar dagen later vertrokken we op reis voor twee mooie wedstrijden: op 12/8 Xterra Polen & op 18/8 EK Xterra Germany. Het werd een leuke ervaring, avontuur, reis , wedstrijd,…

In Krakau logeerden we in een mooi, volledig ingericht appartementje dat maar op een dikke km van het parkoers lag. Op donderdag verkenden we het MTB parcours. Het bleek een parcours te zijn zoals ik het graag heb!! Veel korte steile klimmetjes, snellere stukken, technische single tracks met veel draaien en keren. De rest van de week was het rusten, eten, rusten,…  Vervelen dus tijdens dat taperen ;-).

Zaterdag de briefing en nummers afhalen nummers, alles klaarmaken en op tijd gaan slapen.
Zondagnamiddag om 14u30 was het dan eindelijk zo ver. Het zwemmen was gelukkig met wetsuit en in een prachtig meer. Dit ging goed. Het MTBen bestond uit 2 rondjes en ik voelde me tot het einde goed. De laatste kilometers een beetje rustiger aan om goed te eten en te drinken, want dit is echt niet evident tijdens het mountainbiken. De trailrun was zeer zwaar met steile klimmen en afdalingen (sommige van de klimmen was gewoon klauteren!). Heel tevreden liep ik over de finish na 3u24m27s als 2de in mijn age group (50-54) en 62ste algemeen.

Filmpje van de organisatie: https://www.youtube.com/watch?v=Sy4DQkrPUZw

De dag na de wedstrijd hebben we kort Krakau bezocht: niet voldoende om al de toeristische trekpleisters van de stad te zien, maar wel voldoende om enkele mooie gebouwen te zien en de sfeer te voelen. Op dinsdag reden we naar Zittau in Duitsland, vlakbij het 3-landenpunt. Daar logeerden we in een trekkershut op een mooie camping op een kleine 200m van de wedstrijdzone. Tegenover onze hut stond Faris Al-Sultan, Hawaii-winnaar en ironman atleet op rust, met vrouw en kindje in een mooie mobilhome. Hij was de gast op deze XTerra wedstrijd en zou in team meedoen. Hij is dan misschien wel gestopt met ironmans op het hoogste niveau, het enige dat we hem hebben zien doen, is trainen!! Het is dan ook een schitterende omgeving, prachtige loopwegen, maar tja, ik moest rusten… Ik verkende wel het fietsparcours nog. De benen deden nog veel pijn, en het werd een heel rustig ritje. Het parcours bestond uit één lange ronde van 36km met 1200hm: pittig en zwaar met lange klimmen en mooie technische afdalingen. Voor een mountainbiker een heel mooi parcours, maar die lange klimmen zijn niet echt mijn ding. Ik ben nu eenmaal geen klimmer, maar ik kan er wel van genieten.

Op zaterdag startten we om 11:33u, 3 minuten na de prof vrouwen en mannen. Het zwemmen was deze keer zonder wetsuit en ging gewoonweg slecht, barslecht. Heel het zwemmen was het vechten tegen anderen en met mezelf, ik kwam dan ook laat uit het water. Stefanie dacht al dat ik platte band had in de wisselzone…. Het mountainbiken was wel genieten, ook al was het afzien. De mooie omgeving en technische stukken deden de kilometers voorbij vliegen. Het lopen was een veel gemakkelijker parkoers dan in Polen. Ik had nog wat energie over en ik kon zonder verval naar de finish lopen. Ik werd algemeen 88ste, 7de in AG, in een tijd van 3u21m58s.

Filmpje van de organisatie: https://www.youtube.com/watch?v=WBN7iPhaUZk

En zo zat plots het tweeluik XTerra wedstrijden en onze vakantie erop. Spijtig, want dit was echt een heel leuke 10-daagse.

Ik was er natuurlijk niet alleen. Stefanie heeft er haar ironman trainingen kunnen afwerken, ook al was het soms schuiven voor de reis- en supporterdagen. Ze was er als goede supporter, steun,… thanx Stefanie.

Troy was ook mee en heeft in Polen de Xterra light meegedaan en gewonnen. In de Xterra Germany is hij gestart bij de groten in de full distance. Hij finishte als 5de in zijn age group. Het was voor hem een goede uitdaging en leerrijke ervaring ;-).

Ik weet nog niet welke wedstrijden ik nog ga doen dit seizoen. Op 1 september zijn we in Gérardmer, waar Stefanie eindelijk nog eens wedstrijd kan doen na blessureleed in juli.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Recreatieve 1/8ste triatlon Beerse

Op zaterdag 28 juli ging ik (Stefanie) supporteren op de recreatieve 1/8ste triatlon van Beerse (500m – 24km – 6km) voor Frank, zijn zoon Troy en mijn broer Tom. Het werd een leuke uitstap met mooie resultaten. Vooral een dikke proficiat aan mijn broer. Hij finishte de wedstrijd in een mooie 1u17′ en dit na amper 2 jaar lopen en 1 jaar triatlon, en zonder enig duursportverleden. Ook een dikke merci aan zijn vrouw Evy, want met twee supporteren is altijd leuker dan alleen!
Ik ben eens benieuwd of mijn drie zussen en mijn mama aan de start zullen staan van de recreatieve wedstrijd in Lille in september. Ze hebben het wel allemaal beloofd…. 🙂 .

En dan hieronder het wedstrijdverslagje van Frank:

Zaterdag 28 juli – 1/8ste Triathlon Beerse, Zeer laat beslist om hier te starten, maar ik heb me wel goed geamuseerd :-). Het was lang geleden dat ik nog eens zo’n korte afstand drafting triathlon meedeed. Achteraf gezien gaat dit me precies wel beter af dan het lange werk!

Ik voelde me de laatste tijd goed op training, die bestond vooral uit een mix van mountainbiken, losfietsen op de koersfiets, eens tempo rijden op de TT-fiets. Die afwisseling doet me goed en ik amuseer me, daar is het tenslotte om te doen.

Ik kwam als 15de uit het water. Dan de fiets op en volle bak knallen. Na 2 van de 4 rondjes had ik enkele atleten opgepikt en konden we een beetje samenwerken. Halfweg hingen we op 7-8-9-10. In een voor mij goede wissel in T2 heb ik er zelfs één atleet achtergelaten;-))). Ik begon direct aan een stevig tempo te lopen, want 5.5km is niet zo ver. Niemand is me voorbij gegaan dus ik was goed bezig. Ik werd mooi algemeen 9de en 1ste H+50 :-), olleeeeeeee.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

BK crosstriathlon: 3de! (Frank)

8/7/2018 – BK cross triathlon Oudenaarde

Na een teleurstellende XTerra Namen ( ziek ) was de motivatie er terug om een degelijk BK te doen.
Specifieke voorbereidingen via trainingen op de mijnterril van Beringen, offroad parcours in Terhagen, MTB Toertocht Oud-Heverlee en ook kilometers maken op de TT fiets.

Op zaterdag trokken we al naar Oudenaarde om rustig een deel van het fietsparkoers te verkennen. We overnachtten in een trekkershutje op de camping in Kluisbergen.
Zondag ochtend op tijd opstaan , goed ontbijt met bokes confituur en pannenkoeken, en koffie natuurlijk. Ik voelde me veel beter dan 4 weken geleden, en had voor de wedstrijd al lachend gezegd dat podium het doel was 😉 !

Normaal was de start om 11u maar omdat er geen redders waren, werd de start uitgesteld tot 11:45u. Ondertussen was het al vollenbak zon, dus probeerden we in de schaduw te zitten. Niet leuk dat wachten, en eigenlijk een eerste negatief punt voor de organisatie die nog een aantal steken zou laten vallen.

start

Eens in het water, was het wel zalig. De temperatuur was zeker 25° en dus een zwembeurt zonder wetsuit. Toch ging het redelijk goed, ik kwam niet vermoeid en redelijk goed uit het water.
exit_zwem

De wisselzone lag 500m verderop, amai, dat was een eindje lopen. De MTB op voor een 34km pittig rondje met de koppenberg erin. Redelijk snel in het begin hoorde ik mijn achterband deels afgaan. Gelukkig deed het produkt in mijn tubeless banden zijn werk en kon ik met een halve platte band richting Koppenberg verder rijden. Een paar keer heb ik de velg van mijn wiel op de beton of kasseien horen knallen, maar gelukkig zonder zware gevolgen! Volgende keer toch maar een CO2 bommeke meenemen.

Ik had een goed gevoel en dacht steeds: ‘niet opblazen want het lopen komt er nog aan’. Bij de start van het lopen (11km relatief vlakke trail loop in twee ronden), riep Stefanie dat de eerste en de tweede in mijn leeftijdscategorie juist voor mij weg waren!
Loop
De warmte (tot 30 graden) begon toch door te wegen maar ik kon direct een mooi tempo lopen. Na de eerste ronde kwam ik als 2de door. Maar in de tweede ronde zo ongeveer op kilometer 8 à 9, kreeg ik mijn klopje: de benen wilde niet meer mee. De laatste kilometers waren afzien en doorbijten. Echt lopen was het niet meer en helaas heeft iemand van mijn leeftijdscategorie me daar nog voorbij gelopen. Ik kwam als 3de 50+ binnen en mag hier zeker tevreden over zijn. Mijn doel ‘podium’ gehaald  🙂
podium

Uitslag : alg 23ste en 3de 50+

Tijden :  16:54 / 1:26 / 51:08 = 2:38:52

Voila nu eerst een weekje recupereren. Daarna volgt de voorbereiding op XTerra Polen (12/8) en XTerra Duitsland (19/8). Tussendoor waarschijnlijk nog een kwarttriathlon en een 3uurs MTB wedstrijd.

Gr,
Frank

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

XTerra Namen (Frank)

Eerste grote wedstrijd van het jaar op zondag 9/6/2018: de Xterra Belgium 🙂

Een super mooie en heel zware wedstrijd op de ‘Citadel van Namen’ met ongeveer 700 atleten aan de start .

Afstanden : 1500m zwemmen in de Maas / 38km met +1000hm op MTB / 10km trail loop met 350Hm. Pittig mag je dit zeker noemen!

Na een weekje taper dacht ik er klaar voor te zijn maar mijn lichaam besliste er anders over, diarree en een leeg gevoel maakten er een zware dag van.

Tijdens de opwarming zei ik al tegen Stefanie: ‘neen dit wordt niet mijn dagje!’

Het zwemmen ging nog, maar ja zwemmen is nu éénmaal niet mijn ding en ik ben er ook niet mee bezig om hier nog veel progressie te maken. Dan de MTB op klimmen naar de citadel en daar kon het beginnen: 2 rondjes met steile klimmen en pittige afdalingen, op het einde een afdaling langs het downhill parcours, waauw, fantastisch ;-)! Ronde 1 ging nog redelijk goed maar tijdens ronde 2 kreeg ik buikkrampen en voelde ik me leeg lopen. Tijdens het lopen werd het nog erger, buikkrampen, moeten wandelen en 2 keer de bosjes in. Ik dacht regelmatig aan stoppen maar ja, we zijn hier nu dus verder doen.

Na een heel trage 10km ( ik denk dat ik in mijn leven nog nooit zo een trage tijd heb gelopen) eindelijk die finish….

Uitslag : alg 222ste en 7de +50j

Nu eerst mijn lichaam een beetje laten bekomen en uitzieken en daarna me klaarmaken voor de volgende race: 8 juli BK cross triathlon in Oudenaarde.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen