Grensverleggend weekend met als afsluiter een tweede plek in Lommel!

De e-mail conversatie rond 30 juli ging als volgt:
S: t is 11 augustus cyclo ‘la pittoresque’ in Natoye
L: en die wil jij meefietsen uiteraard!
S: en de dag erna ¼de Lommel 🙂
L: dat is een detail: 4de of 6de worden tegen de snelle miekes, maakt dat uit? Zo nee: mooie combo, zo ja: lommel.

T werd de combo dus! En ik heb van de eerste tot de laatste minuut genoten.

Vrijdagavond: fietske in de koffer, bokes smeren, koffiemachien volladen. Zaterdag 5u50: opstaan, er komt een super weekend aan! 7u50: vertrekkensklaar in Natoye voor 192 prachtige fietskms met 2500 hoogtemeters. De tocht is verraderlijk, omdat de eerste 150km goede asfalt zijn en je vaak wind mee hebt. De laatste 40km zijn wind op kop, met stukken ‘route dégradée’ en een aantal stevige hellingen. Ik had La Pittoresque al twee keer gereden: 13 augustus 2011: 6u46, 31 augustus 2011: 6u21 en dus 11 augustus 2012: 6u08. Er is duidelijk progressie! Daar ben ik heel blij mee, maar eigenlijk is nog t belangrijkste: ik kwam fris van de fiets. Een veilige, warme autotocht naar huis dus!

Gelukkig maar dat ik nog een beetje fris zat, want ’s avonds moest mijn fiets nog wedstrijdklaar gemaakt worden voor de kwart non drafting triathlonwedstrijd in Lommel. Ik had me voorgenomen om niet te luisteren naar allerlei signalen van mijn lichaam. Voor een wedstrijd ben ik (en ik denk iedereen) heel sterk gefocust op allerlei signalen, maar met die lange fietstocht de dag ervoor, moest ik dat maar laten. Dus zonder zenuwen naar Lommel. Toch maakte ik mij een beetje zorgen: er zat weer duidelijk teveel spanning in mijn billen. Hoe zou zich dat vertalen tijdens de wedstrijd?

De eerste 1000m van het zwemmen waren mijn armen, zoals verwacht, heel loom, maar daarna werden mijn benen en armen wakker (ik had nochtans ’s morgens 20’ losgereden en voor de wedstrijd opgewarmd). Joke had zich in mijn voeten gelegd, en samen kropen we als dame 2 en 3 aan wal.

T was zeker geen zwemprestatie zoals in Aarschot of Eupen, maar slecht was het ook niet. Ik was nog niet begonnen met mijn helm op te zetten of Joke stoof al voorbij: die zou ik pas terug zien bij de finish. Tja, snelle benen hè.

In het fietsen kon ik het verschil ongeveer constant houden. Ik had niets anders verwacht, ook al omdat ik, met de weinige trainingsuren dit jaar, heel veel souplesse mis, en zich dat meer uit op het vlakke dan op hellingen. De eerste 10kms zat er nog wat spanning in mijn billen, maar daarna was het plots weg! De droom gaat verder en de vrees was ongegrond :-).

Het lopen ging redelijk goed. Hoewel ik een grote voorsprong had op de derde vrouw, mocht ik niet vertragen van de coach. Deze wedstrijd telt immers vooral als intensieve training, en om het in de woorden van de coach te zeggen: je hebt het nodig om af en toe uit de comfortzone te gaan. Dat heb ik zeker gedaan, vooral de laatste 3 kms, want drie uur zonder puffen tegen mijn inspanningsastma blijkt veel te lang. T werd dus piepen in de laatste kms en een heel hese  stem bij de aankomst. Kapot zat ik echter niet, t is momentele heel moeilijk voor mij om veel melkzuur aan te maken. Tien minuten na de wedstrijd had ik helaas het gevoel dat ik dit nog eens kon doen. Sorry coach.

43’ is veel trager dan de ca 40,5’ die ik vroeger liep. Maar als er 1 ding is dat ik geleerd heb de laatste jaren, is dat, zeker als vrouw met een 110% dagelijkse invulling, er compromissen gesloten moeten worden. Ik kan niet EN 6 keer per week in t zwembad liggen en veel loopprikkels doen zoals in mijn korte-afstandsperiode, EN de nodige lange duurlopen en fietstrainingen doen. Focussen op het hoofddoel van het jaar helpt om met die compromissen te leven.
Hier zijn nog even de tijden:
1 Coysman Joke *         0:22:09      1:06:14              0:40:38 32                 2:09:01
2 Adam Stefanie *        0:22:06      1:06:52              0:43:27 59                 2:12:25
3 Cuyvers Vanessa *     0:24:52     1:11:03               0:41:59 44                2:17:54

Heel leuk vond ik de bloemen bij de prijsuitreiking! Het was lang geleden dat ik nog eens bloemen krijg. Er zijn heel foto’s van! Kijk maar in het foto-album (ook dankuwel Kris hofkens voor de loopfoto’s!).

Verder ben ik er ook in geslaagd om clubkampioene van SP&O te worden. De wisselbeker die ik een jaar mag bijhouden/bewonderen, zal ik maar verstoppen voor mijn toffe neefjes en allerliefste nichtje die niet liever doen dan ‘tafelen met bekers’ of ‘zoek de beker in de tuin’. Allez, voor die twee kleinsten geldt dat nog niet. Acht maanden zijn ze ondertussen. Sam zit al goed, Mathias begrijpt niet hoe zijn tweelingbroer dat doet :-).

Volgende afspraak is de triathlon van Gerardmer op 1 september. Daar kijk ik heel hard naar uit. Deelname staat of valt met het verdict van de botscan van morgen. Meer nieuws later!

Dit bericht werd geplaatst in Trainingsblog, Wedstrijdblog. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s