Gaston Roelants Loop – editie 2013

Na een sneeuw- en een ijseditie op de Gaston Roelants loop, was het nu de beurt aan een lente-editie. Twaalf graden, veel zuurstof in de lucht en maar een klein beetje modder. Het geschuif en geploeter van de voorbije jaren had ook zijn charmes in deze periode van het jaar, maar ik verkies toch dit weer. Loopsloefen, Team Hawi T-shirt en loopbroek aan, en weg ermee!

Heel de Team Hawi bende loopt altijd de tien kilometer. Dit jaar echter stonden Jurgen (een beloftevolle wielrenner die ook een beetje loopt en nood had aan een koers) en ik aan de start van de 5 km ‘start to run’ wedstrijd. Ik hoor iedereen al denken: ‘een start to run’ wedstrijd, Stefanie??? Tja, het was voor mij dan ook een echte start to run. Wat tijdens de ironman van Hawaii aanvoelde als een beetje pijn aan mijn achillespees is een vier-tal weken geleden teruggekomen. Mijn medisch team heeft niet toegestaan dat dit uitgroeide tot een achillespees-tendinose en het was dus even alle hens aan dek: kiné-behandelingen, oefenen en veel op de tanden bijten dat, ondanks het volledig pijnvrij wandelen, ik niet mocht lopen. Gelukkig is er momenteel geen enkele wedstrijd- of prestatiedruk en werden de loopsessies met de glimlach vervangen door indoortrainingen op de X-trainer, waarop ik me meermaals groggy heb getraind (als t saai is (want binnen), is kei hard gaan de enige manier om de tijd razendsnel voorbij te laten vliegen!). Vorige donderdag werden dan de verlossende woorden gesproken: ‘je mag opnieuw beginnen opbouwen in het lopen’. Vandaag mocht ik 25’ lopen. Veel meer zal het niet geweest zijn, alleen het tempo zal vermoedelijk niet binnen de beoogde zone geweest zijn, dus ik hoop dat de kinesist niet meeleest… (indien wel: ik laat een extra dag tussen voor de volgende looptraining!)

Zonder verwachtingen, alleen de verwachting ‘FUN’, reed ik naar Brussel voor een rustig duurloopje. Maar dan gaat dat startschot en vertrekt de meute en wat doe je dan? Meelopen natuurlijk! Het parcours is nog altijd even mooi én zwaar: door het park van Laken, veel U-turns en andere scherpe bochten en constant op en neer. Maar amai, wat was het leuk om zo de benen nog eens te kunnen laten ronddraaien!! Na anderhalve km kwam Jurgen mij voorbij, even heb ik kunnen aanpikken, maar na een tijdje moest ik hem toch laten gaan. Het tempo zat goed in de eerste 3 kms. Tussen 3,5 en 4,5km werd het lastig, zo na een maandje zonder looptrainingen en met een conditie die alleen basis heeft, zoals bleek op de inspanningstest van vorige woensdag. Ik vermoed dat het tempo vanaf km 3,5 wel een beetje gezakt is. Maar, ik liep, compleet onverwacht, eerste. In een start to run, I know, aan een degelijk, maar toch ook niet zo’n fantastisch tempo. Maar zelfs dan helpt het als je eerste loopt, en kan je nog effe ietske harder doorduwen. Belangrijker was echter de reactie van mijn kuiten en pezen op de inspanning: heel de tijd was ik bedacht op een signaal van mijn kuiten, voeten of achillespezen, maar ik merkte niets. Geen echte pijnen, geen gerefereerde pijnen en geen fantoom-pijnen! Ik ben nu al heel tevreden daarover. Nu is het afwachten op de reactie morgen. Ik verwacht al zeker een gewone post-verzurings-reactie met al de gevolgen vandien, want een snelle training was al enkele maanden geleden! Hopelijk blijft het daarbij, fingers crossed…

Ik mocht dus op het podium kruipen, en van Gaston Roelants himself, kreeg ik bloemen, een fles champagne en een trofee. Dat is alvast de eerste versiering voor de studio in Leuven die ik vanaf januari huur om mijn dagelijkse leven een pak efficiënter en comfortabeler te maken. Tien uur tijdswinst per week door niet te hoeven pendelen. Ik kijk er enorm hard naar uit! (vooral om meer te slapen :-))

Ondertussen hadden de andere Team Hawi leden (Hans, Jo, coach Loïc, Fietse de Sietsenmaker, Freminator, Dries, Dieter, Flor, Fred vdm, Francois, sorry als ik nog iemand vergeet) opgewarmd en waren ze klaar om aan hun 10km te beginnen. Als supporter heb ik alleen maar lachende gezichten en enkele interne Team-Hawi strijden gezien! SUPER! Ik zag ook een Team Hawi atleet naar de overwinning lopen. Dat is dan 50% van de overwinningen voor Team Hawi, niet slecht, zou ik zo zeggen!

Vóór het loslopen en ‘tetteren’, werd de fles champagne nog soldaat gemaakt om de feestweek goed in te zetten. En voila, een eerste leuk winterkoerske zit erop. Het doel ervan: motivatieprikje in de winter, is ook bereikt! De agenda voor andere winterkoerskes vinden jullie op de pagina ‘PLANNING’.

Veel groetjes!

Dit bericht werd geplaatst in Trainingsblog, Wedstrijdblog. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s