Tweede op de kwarttriathlon van Kapelle o/d Bos

In de recreatieve kwarttriathlon van Kapelle o/d Bos op 21 juli ben ik tweede geëindigd. Ik had me op de valreep nog ingeschreven voor deze wedstrijd na mijn DNF in Roth. Daar waren mijn benen na anderhalf uur fietsen (aan lagere wattages dan gepland), al helemaal verzuurd en leeg. Ik wou in Kapelle o/d Bos mijn benen eens testen en te weten komen of een dik uur fietsen dezelfde last geeft.

Op de kaai van het kanaal in Kapelle o/d Bos werd er nog goed gelachen. Geen wonder met Marjolein Truyers en Sofie Goos aan de start! Eén keer in het water werd het echter toch een beetje meer serieus. Positie zoeken,nagaan welke kleur badmuts bij wie hoort, en eens goed kijken waar en hoe de zwemexit zou verlopen.
zwemstart

Ik legde me in de buurt van onze ex-olympiër Mieke Suys en had het plan haar voeten te volgen. Sofie Goos had duidelijk hetzelfde plan, want ze lag naast mij. Eén keer weg voelde ik me heel goed. Het was zaaaalig zwemmen zonder wetsuit! Bij de eerste boei ging het tempo een beetje te traag voor mij en lag ik plots op kop met Mieke Suys in mijn voeten en Sofie Goos daarachter. Naar het schijnt was het mooi om te zien: de kopdames op een lint voorop. Na het keerpunt zat de stroming tegen en kregen we te maken met veel golfslag van de groep mannen die tien minuten na ons vertrokken waren. Onze zwemtijd was ongeveer 25’. Dit was abnormaal veel trager dan de zwemtijd bij de mannen. Ik ben niet meer de zwemster van vroeger (rond 20’ in 2006), maar dit verschil met de mannen was wel heel groot. Was het door de stroming in het kanaal waardoor de sterkere mannen in het voordeel zijn, of door zonder wetsuit te zwemmen? Of misschien ben ik gewoon een te grote en trage diesel geworden ;-).

In de wisselzone kende ik een eerste momentje van frustratie. Gelijktijdig aan de fiets komen en toch 15 à 20” achterop bij het begin van het fietsen. ‘Hoe kan dat nu?’ en ‘Hoe doen die dat?’ dacht ik bij mezelf. Hoog tijd om bij de SP&O jeugdtrainer een transitietraining mee te volgen. In de eerste fietsronde liep het stroef en kende ik ook een tweede frustratie-momentje. Ik had op voorhand het parcours niet verkend. Twee keer heb ik mijn voeten aan de grond moeten zetten en een U-turn maken omdat ik fout was gereden. Tja, het is de verantwoordelijkheid van de atleet om het parcours te kennen, en ik heb dus serieus hard op mezelf gevloekt. Maar gelukkig voelde ik mij beter en beter worden op de fiets en kon ik het gat op Sofie Goos toerijden. In de derde ronde begon het ook soepel te draaien en amuseerde ik me echt goed op de fiets. Tja, die diesel hè. Met een voorsprong van een minuutje kon ik aan het lopen beginnen.

loop

Een behandeling van mijn kuiten bij de kinesist de dag voordien en een ironman voorbereiding maakten dat ik een degelijk tempo kon lopen, maar er zat geen snee op. In de tweede ronde van drie kwam Sofie me voorbij gesneld. Ik kon onmogelijk aanklampen. Ik ben wel tevreden dat ik mijn tweede plaats heb kunnen behouden vóór Marjolein Truyers. Daarmee werd ik ook eerste vrouw in het SP&O clubkampioenschap. Bedankt clubgenoten voor het supporteren!

podium

Ik ben ook blij dat ik niet die verzuring heb gekend zoals in Roth. Er zijn nog een aantal denkpistes die ik nu verder ga (laten) uitzoeken. Deze kwarttriathlon was goed georganiseerd en echt wel leuk, maar ik houd veel meer van het langere werk met uitdagende parcours, liefst met wat klimwerk. Stap voor stap! En dan lukt het wel eens opnieuw op de lange afstand.

Dit bericht werd geplaatst in Wedstrijdblog. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s