1/2 triathlon Deinze en Ironman Vichy: 2 keer winst!

Pffffieeww, dit was toch wel spannend! Op voorhand wist ik dat het een risico ging zijn om op 8 dagen een halve en een hele triathlon te doen, zeker gezien ik zo weinig had kunnen trainen sinds maart, het begin van het stagejaar geneeskunde. Maar ik ging het toch proberen. In Deinze zou ik vol gaan voor winst om zo mijn eindklassement van de urban3sport series veilig te stellen. Aan dat eindklassement hangt immers ook een prijzenpot van 1500 euro en daarmee zou ik dan mijn vlucht naar Hawaii kunnen betalen. Want dat zou dan ook het doel in de ironman van Vichy zijn: dat fel begeerde ticket voor Ironman Hawaii 2018.

In Deinze deed ik waarschijnlijk mijn beste halve triathlon ooit. Coach Wim (van 3coach.be) had me duidelijke instructies gegeven: mee zijn in het zwemmen, doseren op de fiets, consolideren in het lopen zonder te forceren. Mijn zwemmen trok op niets. Frank en zijn zoon Troy zeiden me het achteraf ook: ‘jij hebt zeker drie keer dwars de Leie overgestoken’. Tja, de juiste zwemlijn kiezen, zal ik precies nooit meer leren. Eén keer op de fiets voelde ik me onmiddellijk heel goed. Maar ik heb wel gedoseerd! Ik fietste elk van de vier rondjes in 35 minuten. Perfect. Ook in het lopen voelde ik me vanaf het begin goed. De eerste twee rondes waren wel heel eenzaam door de battle of the sexes (een competitie waarbij de vrouwen met een voorsprong vertrekken op de mannen en wie eerst over de lijn komt, wint de battle!), maar nadien kwam er gelukkig meer volk op het parcours. Aan sfeer was er in Deinze trouwens ook geen gebrek. Doordat het fietsen en lopen vier rondes waren en er heel veel publiek was, was het een heel leuke wedstrijd. Na twee rondes lopen wist ik dat ik voldoende voorsprong had op de tweede vrouw, maar het leek erop dat ik ook nog voldoende voorsprong had op de eerste man om de battle te winnen. Het was een moeilijke beslissing zo rond km 14 van de halve marathon: blijven doorlopen aan 4’15”/km en zo de battle winnen, of vertragen naar een comfortabele 4’45”/km en zo sneller herstellen voor Ironman Vichy een week later? Tja, ik koos het eerste. Een battle winnen, smaakt immers zo zoet!! De laatste kilometers kon ik nog vertragen en extra hard genieten van deze overwinning. Ik won de battle en had bij aankomst een voorsprong van 13 minuten op de tweede vrouw!

Check zeker de foto’s door ThrowBack Media op de media pagina!

Resultaat: Zwem: 30’26”, Fiets: 2u21’07”, Loop: 1u31’07”, Totaal 4u26’06”. 22ste overall, 1ste vrouw.

15_klein

 

De week erna verliep enorm snel. Dit  in tegenstelling tot normale taperperiodes voor een ironman waar de dagen gewoon heel lang duren en het niet snel genoeg raceday kan zijn. Eerst nog drie dagen stage gelopen (op de roes van de overwinning). Inpakken en woensdagavond vertrokken we dan naar Vichy. Hoewel ik geen stijve spieren had gehad na de halve van Deinze, merkte ik toch tijdens de korte trainingen dat ik niet gerecupereerd was. Ik moest er gewoon het beste van maken op zondag. Op zaterdag zag ik online dat mijn teamgenoten van 3MD het fantastisch goed deden! Een inspiratie! Op zondag was het dan aan mij en Frank. Het zwemmen was zonder wetsuit. Normaal gezien is dit geen probleem voor mij. Maar deze keer werd het toch heel lastig na 3km. Ik kon de vorm gewoon niet houden. Ongetwijfeld speelt het zeer beperkte zwemvolume hier mee. Fietsen gaat me gelukkig altijd redelijk goed af :-). Ik reed de eerste ronde volledig alleen. Op het einde van de tweede ronde kwam een groepje mannen me voorbij en ik besloot me achteraan te zetten. Het tempo verminderde wel stevig, maar ik voelde aan mijn benen dat het niet mijn dag ging worden, dus ik hield me heel rustig in die tweede ronde. Op het einde van het fietsen had ik een voorsprong van 20 minuten op de tweede vrouw. Al vanaf de eerste kilometer van de marathon voelde ik dat het een lijdensweg ging worden. Wat een verschil met de week ervoor in Deinze, hoe frustrerend ook! Maar tegelijkertijd het besef ik had gegokt en dat ik er dus gewoon voor moest blijven gaan tot aan de finishlijn. Hawaii 2018 was het doel, er zijn dit jaar geen kansen meer om me elders te kwalificeren, en na Hawaii 2018 heb ik vijf jaar geen mogelijkheid om te gaan. Dus ik moest zeker blijven volhouden. Na de eerste ronde hoorde ik dat mijn voorsprong met nog 2 minuten toegenomen was. Amai, hoe kon dit? Ik liep immers echt niet vlot. In de tweede en derde ronde moest ik regelmatig stappen. Maar gelukkig kreeg ik in de laatste ronde opnieuw wat meer energie. En kon ik zo de ironman van Vichy winnen. Een kippenvelmoment. En dan die massa supporters van 3MD, gewoon fantastisch! Bedankt!

Toch voelde ik me na de wedstrijd eerst enorm teleurgesteld. Alweer een slechte marathon in een ironman…. Volgens de testen moet ik immers 20 minuten sneller kunnen lopen. Na een paar uur kon ik dit gelukkig ombuigen naar een gevoel van fierheid. Hoe doe ik dit tijdens één van de zwaarste studies die er is? Wie blijft er topsporter in het stagejaar geneeskunde, waar weken van 60u een normale zaak zijn, er soms weken van 70u zijn en waar je als student heel de tijd geëvalueerd wordt? Geen wonder dat ik niet volgens mijn potentieel loop met zo weinig trainingsvolume. Dus uiteindelijk ben ik echt heel trots op mijn prestatie in Vichy en ook op het korte, maar fantastisch mooi seizoen! (Wat natuurlijk niet wegneemt dat ik de lange trainingen, de dagen op de fiets, de stages, enzovoorts, enorm hard mis.)

Frank deed na jaren opnieuw een lange afstandswedstrijd. Helaas was het zwemmen zonder wetsuit een heel groot nadeel voor hem en stond zijn voorband plat in de wisselzone. Ook de marathon heeft hij niet op niveau gelopen na een lastige blessure in het voorjaar. Hij heeft zijn ticket voor Kona 2018 niet kunnen halen, maar ik ben wel heel fier op hem en ik ben ook heel blij dat hij even zijn favoriete wedstrijden (kort en off road) aan de kant zet en mee met mij voor de lange afstand traint!

Na Vichy heb ik twee weken nog een beetje getraind. Ik kon me echter niet meer opladen om in La Roche te starten. Van de 6 edities van triathlon La Roche won ik er 4 bij 4 deelnames. La Roche blijft dus nog altijd een beetje van mij :-).

De voorbije vier weken en de komende drie weken heb ik heel zware stages en liggen de trainingen zo goed als volledig stil. Na 1 november zou het iets rustiger moeten worden, en kan ik dan eindelijk met de voorbereiding op Ironman Hawaii 2018 beginnen! We houden jullie op de hoogte!

Resultaat Vichy: Zwem: 1u04’21”, Fiets: 4u51’41”, Loop: 3u48’48”, Totaal 9u51’10”.

finish_happy

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s