De laatste van 2017 – door Frank

Ik had me ingeschreven voor ‘IRONMAN ARGENTINA’. Dit zou sowieso een avontuur worden. Mijn dochter Sinaii ging mee om me te steunen / helpen. Zo samen op pad was eens heel leuk. Bedankt Sinaii!

Opstijgen was voorzien in Schiphol dinsdag 28 november om 8u, dus hadden we voor de zekerheid een kamer in de IBIS van Schiphol geboekt maandag. Zo waren we zeker op tijd, hadden we nog een redelijke nachtrust en ik was nog een nachtje langer bij Stefanie. Thanx Stefanie om ons te brengen en al de steun de weken/dagen ervoor.

Alles ging vlot , koffers ingecheckt, en fiets mocht met 3kg te veel in de koffer gelukkig ook mee. Onze eerste vlucht was naar Madrid (mooi op tijd), gevolgd door een snelle overstap naar het vliegtuig richting Buenos Aires. We zaten in het vliegtuig, klaar om te vertrekken, maar niet, shit, technische problemen. Na 2u30 wachten in de vlieger waren we eindelijk weg voor een vlucht van +13u. Niet leuk van tijd te verliezen tijdens je reis maar tja dat hoort er blijkbaar al eens bij. Bij aankomst was het al ‘s nachts 24u (in België 4u ’s morgens). Later dan verwacht, en erger: Europcar was dicht. Wat nu? Al een geluk dat onze geboekte B&B een shuttle dienst had en zo hadden we toch nog een degelijke nachtrust. Na een goed ontbijt en wat rondbellen, hebben we onze wagen gevonden. Later dan verwacht konden we onze reis verder zetten richting ‘Mar del Plata’ 400km verderop . Wel nog enkele uren verspeeld door file op de ring rond Buenos Aires, wat een drukte! Rond 17u zijn we in Mar del Plata aangekomen, oef. Ingecheckt in ons hotel , beetje opgefrist, en dan iets gaan zoeken om te eten. Voor de zekerheid maar een goeie pizza Hawaii 🙂 binnen gespeeld, je weet maar nooit! Mijn pijpje was ondertussen wel uit en terug in het hotel viel ik als een blok in slaap.

Donderdag kon dan de echte voorbereiding beginnen: uitpakken, fiets ineen zetten , beetje gaan losbollen en checken of alles in orde was met fiets, naar de winkel voor eten en drinken, naar de inschrijving om ons wedstrijdpakket af te halen, eten maken, filmke zien op tv en terug als een blok in slaap. Donderdag was zo voorbij.

Vrijdag heb ik 40 minuutjes los gelopen. Gewoon zalig zo in de zon bij 25°! In de namiddag heb ik dan nog het zwemparcours getest met wetsuit in de zee. Amai toch steeds aanpassen aan het zout water en die golven. De temperatuur van het water was 16°, het zou zondag sowieso een wetsuit swim zijn.

Zaterdag, de dag voor de wedstrijd, ben ik nog een uurtje gaan losfietsen. Daarna alles gaan klaarzetten in de wisselzone. De fiets, maar ook de Bike & Run bags moesten we weghangen: alles moet erin zitten voor de race. Voor mij een belangrijk momentje, want ik durf al eens nonchalant te zijn. Zit alles in de zakken, en waar staat mijn fiets nu ook al weer? Dan zie je me soms zoeken in de wisselzone :-). Deze keer heb ik alles goed bekeken en zijn de wissels vlot verlopen :-).

Zondag race day: voor ons als age grouper was het een rolling start en dat vind ik gewoon super: geen gevecht in het water, gewoon vlot zwemmen, zalig. Ik kwam uit het water op 1:08u waar ik tevreden mee ben. Zoals steeds een trage wissel en dan de fiets op voor 180km. Dit ging in het begin heel vlot, kilometers wind in de rug en maar vooruitgaan tot we aan het keerpunt kwamen. Inderdaad veel wind en nu was het ‘stoempen‘. Ik had nog steeds een redelijk gevoel maar nooit dat super gevoel. Moest het echt slecht geweest zijn, zouden ze me wel voorbij komen vliegen zeker. Ik had dus een raar gevoel, was het nu goed of niet? Na 5:28u kwam ik terug in de wisselzone. Tja, ik had hier iets sneller verwacht. Nu de loopschoenen aan en weg voor mijn marathon. Direct de snelheid die ik wilde lopen en dit zo lang mogelijk volhouden. Ik voelde me sterker dan in Vichy. Ook hier was er veel tegenwind wat het moeilijker maakte om soepel te lopen, bovendien was het net als het fietsen nooit vlak. Maar ik kwam tevreden binnen na een marathon van 3:41u.

DSC_0557

Na een beetje bekomen in de recovery zone, waar er genoeg eten & drinken voorzien was, zag ik mijn resultaat: eindtijd van 10:27u en 5de in mijn age Group :-). Zelf was ik hier tevreden mee. Zeker met mijn 2de ironman op 3 maand. ‘Heb ik een ticket voor Hawaii?’, dat was toch ook een beetje het doel. Op maandag ging ik naar de roll down. Drie slots in mijn categorie en alle drie weg. Dus helaas GEEN IM Hawaii voor mij, een slot voor Hawaii gemist met 5 minuten…. Tja, ik heb het geprobeerd, maar de concurrentie was sterker.

Seizoen 2017 zit er nu op. Nu toch even mentaal en fysiek bekomen. Wat 2018 brengt, dat zien we wel, eerst kerst & Nieuwjaar vieren. Daarna maken we plannen voor volgend seizoen.

Stefanie’s seizoen 2018 ligt zo goed als vast met als hoofddoel ‘IRONMAN HAWAII’ in oktober, dus voor haar sta ik klaar om te helpen / steunen. Ook voor zoon Troy, die toch enkele stappen vooruit moet kunnen zetten in seizoen 2018. Eigenlijk ben ik meer bezig met anderen dan met mezelf maar ik voel me goed in deze rol van manager, helper, supporter ;-).

Iedereen prettige feestdagen gewenst en een sportief 2018.

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op De laatste van 2017 – door Frank

  1. Peter Breesch zegt:

    Knap resultaat en mooi verslag geschreven 😉 . Succes met de nieuwe doelen voor 2018 en tot volgend jaar! Peter

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s