Doornik, Bilzen, Charleroi en Obernai: een hele boterham!

Op 1 mei stond ik na een jaar afwezigheid opnieuw aan de start van het BK ploegentriathlon in Doornik. Zo’n BK ploegentriathlon is altijd wel speciaal: er is natuurlijk de strijd om de nationale titel, maar voor de meesten is het vooral de eerste triathlon van het jaar, de eerste test en een gezellig terugzien van kameraden na een lange winter.
Dit jaar stond ik aan de start met 3MD ploeggenoten Frauke Timmerman en Mieke Suys. Tijdens het losfietsen, bespraken we kort hoe we de wedstrijd zouden aanpakken. We hadden er duidelijk zin in.
In het zwemmen moesten Mieke en ik ons een beetje inhouden, én zwommen we dan ook nog eens een omweg rond boeien die blijkbaar niet tot het parcours hoorden. Spijtig van de verloren tijd. In het fietsen kon ik me helemaal uitleven met Frauke en Mieke in mijn wiel. Alleen achter de bochten moest ik me telkens een beetje inhouden. Het gevolg van het sterk overwicht aan non-drafting wedstrijden in Vlaanderen?? We zetten de 2de fietstijd neer. In het lopen hadden we hetzelfde niveau en konden we een mooi tempo houden. En zo finishte 3MD-ladies op een 6de plaats op dit BK, niet slecht met onze gemiddelde leeftijd van 37 jaar ;-)!
01_Doornik Stef 01

Mijn eerste grote test werd Bilzen 111 (1km zwemmen – 100km fietsen – 10km lopen) op 13 mei. Het vlakke parcours betekent dat ik stevig uit mijn comfortzone moet komen, maar zo vroeg op het seizoen vind ik dat eigenlijk wel ideaal. Ik had een goede zwem en kwam als tweede uit het water. Vorig jaar had Sarissa De Vries (een Nederlandse prof triatlete) nog 1’30” voorsprong, dit jaar was het 15” minderJ. Maar op de fiets ging het helemaal fout. Al na 10km voelde ik dat er geen power in mijn benen zat, mijn kuiten liepen vol en mijn heupbuigers reclameerden meermaals. Het kwaliteitsvolle volwiel dat ik via DEWA sport kon gebruiken, werd aan de tempo’s die ik reed, eerder een last dan een zegen. Het was lang geleden dat ik me op de fiets zo slecht voelde en ik was dan ook blij dat ik kon beginnen lopen. Gelukkig lag ik nog in 2de positie na het fietsen en kon ik deze ook houden tot de finish. Het lopen ging eigenlijk wel goed en was zelfs een minuutje sneller dan vorig jaar. Tweede plaats, ik tekende ervoor voor de start, maar had toch wel op een betere prestatie gehoopt.

Drie weken en enkele stevige fietstochten later (3 juni), stond ik aan de start van de halve triathlon van Obernai in de Elzas, Frankrijk. Een waanzinnig mooie triathlon en nu al staat deze op mijn verlanglijstje voor volgend jaar! Wat een mooie trainingsomgeving ook: de Vogezen vlakbij, de vallei van de Rijn voor de vlakke lopen en fietstochten, een zwembad en piste in Obernai. Zouden ze een dokter nodig hebben in Obernai, vraag ik me dan af??
Ook al was de wedstrijdorganisatie en de omgeving subliem, helaas werd het ook hier een lijdensweg op de fiets. Het zwemmen (2,1km) in het mooie meertje van Benfeld ging wel nog goed. Het fietsparcours (82km) bestond eerst uit 11 vlakke kilometers, daarna enkele kleinere klimmetjes gevolgd door een lange klim van 5km aan 8% gemiddeld (volgens de organisatoren). Nadien een lange afdaling met nog enkele kleine knikskes bergop in. Al in de vlakke kilometers voelde ik dat er geen kracht in mijn benen zat. Volhouden en op mijn kleinste verzetje naar boven. Door mijn goede zwemmen kon ik wel nog als eerste beginnen lopen maar 3 en 4 minuten voorsprong op de nummers 2 en 3 zijn voor mij zo vroeg op het seizoen niet voldoende om de kop te houden in de afsluitende 20km lopen. Het loopparcours was trouwens ook subliem: drie rondes van 6,8km met in elke ronde enkele stevige hellingen en onverharde paden. Op het hoogste punt van de tweede ronde (na 11,2km) werd ik ingehaald door de latere winnares en op 3km van het einde door de vrouw die tweede zou worden. Ik werd dus 3de overall en 1ste D40.

De oorzaak van het slechte fietsniveau van de afgelopen wedstrijden kan zeker deels verklaard worden door een gebrek aan fietskilometers. Het stagejaar geneeskunde van februari 2017 tot januari 2018, gevolgd door grote eindexamens, co-assistentschappen, en verplichte opdrachten, hebben ervoor gezorgd dat ik maar heel weinig heb kunnen fietsen en in het voorjaar geen fietsstage, zelfs geen enkel volledig weekend, heb kunnen doen. Vorig jaar kon ik nog teren op het zeer grote volume aan kilometers die ik in 2016 heb gedaan (met oververmoeidheid en een slecht seizoen als gevolg), maar dit jaar heb ik niets om op te bouwen: geen fietskilometers in 2017 en al zeker niet in 2018. Er werd beslist om voorlopig geen wedstrijden te doen, maar eerst een degelijk trainingsblok af te werken! Ik houd jullie op de hoogte over mijn komende wedstrijdplannen!

Frank deed op zondag 27 mei mee aan de cross triathlon Charleroi, dit op het mooie domein centre aquatique de Marcinelle. Frank vertelt:
De wedstrijd bestond uit 750m zwemmen in een 50m openlucht zwembad, dan 2 rondjes van 10km op een mooi pittig MTB parkoers en als laatste een trail run van 5km.
Ik voel me steeds sterker worden op training en keek dan ook uit naar deze wedstrijd. Eerst het zwemmen , tja zoals steeds mijn minste discipline. Daarna de MTB op en dit ging al veel beter, ik kon toch een aantal atleten inhalen. Het lopen erna was wel afzien maar ik kon mijn tempo aanhouden. Ik werd algemeen 10de en 1ste vet +50 J
Nog 2 weekjes en dan wordt het afzien rond de citadel van Namen voor de ‘Xterra Belgium’.
03_xtri_charleroi

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s